7 kwietnia 2008 roku odeszła na zawsze druhna Irena Gnap po 4-letniej przegranej
walce z chorobą. Pozostawiła w żalu męża, dzieci, wnuki, rodzeństwo, rzeszę przyjaciół oraz
brać harcerską. Została pochowana w Bydgoszczy na cmentarzu parafialnym
p. wezwaniem św. Józefa.

Irena Gnap z domu Busse urodziła się 6 lutego 1947 roku w Bydgoszczy w rodzinie
robotniczej, jako piąte dziecko Franciszki i Franciszka Gnap. W wieku dziecięcym
uczęszczała do Szkoły Podstawowej nr 41 w Bydgoszczy. Po ukończeni szkoły
podstawowej rozpoczęła naukę w Liceum Pedagogicznym w Nakle nad Notecią, którą
ukończyła 30 maja 1966 roku. W 1971 roku ukończyła Studium Nauczycielskie
w Bydgoszczy na kierunku: nauczanie początkowe i zajęcia praktyczno techniczne. Pracę
zawodową doskonaliła poprzez ukończenie w 1982 roku studiów magisterskich
z nauczania początkowego. W latach 1983 -1984 była słuchaczem studium
podyplomowego na kierunku „Podstawa Teorii i Metodyka ZHP”, a w 1987 roku uzyskała
III stopień specjalizacji zawodowej z zakresu pedagogiki społecznej – metodyka ZHP.
Uczestniczyła w wielu kursach i doskonaleniach zawodowych dla nauczycieli
instruktorów ZHP. Będąc na emeryturze była słuchaczem Bydgoskiego Uniwersytetu III
Wieku. Po ukończeniu Liceum podjęła swoją pierwszą pracę jako nauczycielka w Szkole
Podstawowej nr 21 w Bydgoszczy, pracowała tam przez jeden rok. Kolejne szkoły
w których pracowała to SP w Murowańcu, SP nr 45 w Bydgoszczy. W 1973 roku została
oddelegowana do pracy w Szkole Podstawowej Nr 25 w Bydgoszczy, w której spędziła
11 lat swojej pracy zawodowej. Kolejnym etapem jej kariery zawodowej była praca w
Ognisku Pracy Pozaszkolnej „Dom Harcerza” (przemianowany z czasem na Młodzieżowy
Dom Kultury nr 4 w Bydgoszczy) od 1984 roku. Pełniła tam obowiązki namiestnika
zuchowego Komendy Hufca ZHP Bydgoszcz–Miasto. Od 1990 roku pracowała
w Młodzieżowym Domu Kultury Nr 4 jako nauczycielka zajęć pozalekcyjnych,
w międzyczasie objęła stanowisko zastępcy komendanta Hufca ZHP Bydgoszcz-Miasto.
W 1996 roku odeszła na emeryturę po 30 latach pracy w szkolnictwie. Jednak przechodząc
na emeryturę nie skończyła swojej przygody z harcerstwem gdzie nadal pełniła obowiązki
zastępcy Komenda Hufca na ½ etatu. W 1964 roku Irena Gnap została instruktorem ZHP
w Nakle nad Notecią . W latach 1964 – 1966 prowadziła tamże drużynę zuchową , która
po osiągnięciu przez dzieci odpowiedniego wieku przekształciła się w drużynę harcerską.
W kolejnych latach zajmowała się drużynami zuchowymi w każdej ze szkół w której
pracowała. W 1973 roku po zatrudnieniu się w SP nr 25 w Bydgoszczy założyła swoją
drużynę zuchową. W 1978 roku przekazała ją swojemu następcy, a sama objęła szczep
przy SP Nr 25. Szczep pod jej kierownictwem podejmował wiele inicjatyw programowych
służących współpracy ze szkołą i środowiskiem. Był również organizatorem imprez dla
całego Hufca. Poza prowadzeniem całego szczepu pełniła także funkcje Przewodniczącego
Kręgu Instruktorskiego przy szkole, a także od 1982 roku prowadziła drużynę harcerską
z którą w latach 1984 – 1986 zdobyła trzykrotnie miano Drużyny Sztandarowej Hufca.
W 1984 roku podjęła pracę w Komendzie Hufca jako Namiestnik Zuchowy. Jej zasługą
jako namiestnika był wzrost liczby drużyn i ich członków. Przez całą swoją pracę
społeczną podnosiła kwalifikacje, ukończyła kursy drużynowych zuchowych i harcerskich,
przewodniczących kręgów instruktorskich i komendantów szczepów. Była także
absolwentką studiów podyplomowych z zakresu metodyki ZHP, zdobyła stopień
harcmistrza. Jako doskonała organizatorka imprez masowych zajęła się organizacją rajdów,
obozów i imprez dla zuchów i harcerzy. W latach 1979 – 2005 zorganizowała ponad
60 obozów w Polsce jak i za granicą. Z własnej inicjatywy organizowała wiele kursów na
przybocznych i drużynowych harcerskich. W 1988 roku objęła stanowisko zastępcy
Komendanta Hufca ZHP Bydgoszcz-Miasto. W 1999 roku była przewodniczącą Hufcowej
Komisji Kształcenia i Stopni Instruktorskich, następnie przewodniczącą Hufcowego
Zespołu Kadry Kształcącej. Za swój trud, czas, poświęcenie, chwile zabrane rodzinie
Związek Harcerstwa Polskiego w 1999 roku odznaczył ją Złotym Krzyżem za zasługi dla
ZHP. Była osobą nieprzeciętną, nigdy nie miała czasu się nudzić. Każdą chwilę jaką miała
poświęcała swoim pasjom , a miała ich wiele. Współpracowała z Towarzystwem
Miłośników Miasta Bydgoszczy, Ogólnopolskim Klubem Autorów i Dokumentalistów
Historii Harcerskiej, Miejskim Komitetem Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa,
regionalnym Oddziałem PTTK „Szlak Brdy”, Harcerskim Klubem Turystyki Pieszej
„Kiwaczki”, Stowarzyszeniem Przyjaciół Harcerstwa, Muzeum Oświaty w Bydgoszczy,
gdzie zdobyła wiele bratnich dusz. Jej osobistą pasją była także turystyka ta piesza jak
i górska. Wciągnęła w nią swoje własne dzieci. Zdobyła Odznaki Turystyki Pieszej – OTP,
oraz Górskie Odznaki Turystyczne – GOT, w 1992 roku została Przodownikiem Turystyki
Pieszej Pomorza Południowego. Za swoją pracę otrzymała wiele nagród i wyróżnień takich
jak: Nagrodę Trzeciego Stopnia Ministra Oświaty i Wychowania za osiągnięcia w pracy
dydaktyczno-wychowawczej w 1980 roku, honorową odznakę „Za zasługi dla miasta
Bydgoszcz” nadaną przez Prezydium Rady Miejskiej 1980 roku , Dyplom „Przyjaciel
Dziecka” z okazji 75 lecia Towarzystwa Przyjaciół Dzieci 1984 roku , Nagrodę Inspektora
Oświaty i Wychowania za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej
1986 roku, Srebrną Odznakę „Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży” nadaną w 2002
roku przez Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze, Honorowy tytuł „Senior
ZHP” w 2007 roku. W czasie choroby nie przestała oddawać się swoim pasjom. Działała
w Towarzystwie Operowym, w regionalnym oddziale PTTK „Szlak Brdy” Turysta Senior,
Klubie Seniora ZNP, Komisji Historycznej Komendy Hufca ZHP. 10 kwietnia 2008 roku
zgodnie ze swoja wolą została pochowana w mundurze harcerskim , a na jej nagrobku
wyryto lilijkę harcerską